Καλή Πρωτομαγιά!!!

"χελιδονάκι του Μαγιού πόσο πολύ σου μοιάζω
όταν ανθίζουν πασχαλιές κι όταν αναστενάζω"

Λιλά / Μωβ: Το χρώμα της γενναιοδωρίας, που συμβολίζει την πίστη και την σοφία. Πιστεύεται ότι έχουν σχεδόν μυστικιστικό χαρακτήρα, με συμβολισμό που συνδέεται με γοητεία και επιθυμία. Δεν είναι έκπληξη το γεγονός ότι ένα λιλά ή ένα μωβ τριαντάφυλλο στέλνει ένα μήνυμα κεραυνοβόλου έρωτα.

Η ιστορία της πασχαλιάς, σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, ξεκινά με μια πανέμορφη νύμφη που ονομάζεται Συρίνα. Γοητεύεται από την ομορφιά της, ο Πάνας, ο θεός των δασών, που κυνήγησε την Συρίνα μέσα στο δάσος. Τρομαγμένη από τις αγάπες του Πάνα, τότε η Συρίνα του διέφυγε με τη μετατροπή του εαυτό της σε ένα αρωματικό θάμνο, το λουλούδι τώρα ονομάζετε πασχαλιά.
Το 8ο λουλούδι για την επέτειο γάμου, πασχαλιές συχνά θεωρούνται ως προάγγελος της άνοιξης, με την εποχή της άνθισης τους σηματοδοτούν αν η άνοιξη θα έρθει νωρίς ή αργά. Στη γλώσσα των λουλουδιών, τα μωβ άνθη της πασχαλιάς συμβολίζουν τα πρώτα συναισθήματα της αγάπης, ενώ το λευκό αντιπροσωπεύει την νεανική αθωότητα.

Το πρώτο βράδυ που σε πήρα αγκαλιά

θυμάμαι ήτανε γλυκιά πρωτομαγιά

Κι ήσουν ωραία όταν γελούσες

μοσχοβολούσες σαν πασχαλιά

Το άλλο βράδυ στη ζεστή την αμμουδιά

μου είπες λόγια που με βρήκαν στη καρδιά

Τώρα που πέρασε κι αυτή η Πρωτομαγιά

καινούργια όνειρα σε πήραν μακριά

Νέα σελίδα!!!

Νέα ζωή!!! Σκέφτηκα να γράψω πολλά αλλά θα αρκεστώ σε πολύ λίγα...

Εδώ έχω πάψει να "ζω" τα τελευταία χρόνια... Υπάρχω απλά... Έχω μετατραπεί από ένα αισιόδοξο πλάσμα με μόνιμα καρφωμένο ένα χαμόγελο στα χείλη, σε μια θλιμμένη ύπαρξη που μαραζώνει μέρα με τη μέρα... Η ζωή μου ποτέ δεν ήταν εύκολη ως τώρα αλλά πάντα κατάφερνα να βλέπω την θετική πλευρά των πραγμάτων και στο τέλος του τούνελ πάντα υπήρχε φως!!! Πλέον δεν το βλέπω... Τουλάχιστον όχι εδώ...

Γυρίζω σελίδα λοιπόν!!! Παίρνω την ζωή στα χέρια μου και μέσα από τον μονόδρομο που οδηγήθηκα εύχομαι να αξιωθώ να φτιάξω το δικό μου μονοπάτι!!! Απόφαση ζωής γεμάτη ρίσκο, απώλεια, πόνο, φόβο, πικρία, αλλά τόσο αναγκαία πλέον όσο το οξυγόνο!!! Δεν είναι ότι παύω να αγαπώ, να ελπίζω και να εύχομαι το καλύτερο... Δεν είναι ότι παραιτούμαι... Είναι που δε μπορώ να στέκομαι πλέον θεατής!!!

Φεύγω!!! Πιθανόν αυτή να είναι η τελευταία ανάρτηση μου από την Ελλάδα... Η επόμενη θα είναι από αλλού, κάπου μακριά... Δε θα χαθούμε!!! Οι φίλοι δε χάνονται και αυτοί που με αγαπάνε πάντα θα με βρίσκουν : )

Σας ευχαριστώ για όλα!!! Την παρέα, την ηθική στήριξη, την αγάπη, την κατανόηση... Όλα όσα μου έχετε προσφέρει απλόχερα τόσα χρόνια στην μπλογκογειτονιά!!! Ελπίζω ο κάθε ένας σας να έχει πάρει κι από μένα κάτι καλό!!!

Σας φιλώ γλυκά όλους!!!
Τα λέμε ; )

 

"Φεύγω για μένα να νιώσω καλά

Έχω να κάνω ακόμα πολλά

Φεύγω για μένα προτού τρελαθώ

θέλω να ζω"

Αποφθέγματα!!!

Τα σπασμένα φτερά χωράνε πιο εύκολα σε τυποποιημένα κουτιά.

Mikhail Turovsky, 1933-, Ουκρανός συγγραφέας

Πόσους νέους με μέλλον δεν είδαμε. Τι να γίνηκαν άραγε;

Arthur Wing Pinero, 1855-1934, Άγγλος θεατρικός συγγραφέας

Η ανεργία των νέων αυξήθηκε.
Μα τι διάολο ρε γαμώ το, δεν γερνάνε ποτέ;
Altan, 1942-, Ιταλός σκιτσογράφος

Πόσοι νέοι ξεκινούν σαν Δον Κιχώτες και γυρίζουν Σάντσο Πάντσα!
Oscar Louis Forel, 1891-1982, Ελβετός ψυχίατρος

Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί οι άνθρωποι θεωρούν την νεότητά τους σαν μια περίοδο ελευθερίας και χαράς. Ίσως επειδή ξέχασαν τη δική τους.
Margaret Atwood, 1939-, Καναδή συγγραφέας

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη χαρά από το να αισθάνεται κανείς δημιουργός. Ο θρίαμβος της ζωής εκφράζεται με τη δημιουργία.
Henri Bergson, 1859-1941, Γάλλος φιλόσοφος, Νόμπελ 1927

Οι δύο θεμέλιοι λίθοι της ευτυχίας: αγάπη και δουλειά.
Ζίγκμουντ Φρόυντ, 1856-1939, Αυστριακός ψυχίατρος

Βιαστήκαμε να μεγαλώσουμε...

Βιαστήκαμε να μεγαλώσουμε...
πιαστήκαμε από το πλέγμα της ζωής
νομίζοντας πως είναι τριαντάφυλλο
και γεμίσαμε τα νιάτα μας πληγές...

Βιαστήκαμε να αγαπήσουμε...
δώσαμε την καρδιά μας
νομίζοντας πως θα ήταν εύκολο
να την πάρουμε πίσω...
γεμίζοντας τα μάτια μας δάκρυα...

Βιαστήκαμε να πληγώσουμε...
κρατούσαμε το μαχαίρι
μα πληγώσαμε αυτούς που δεν έφταιγαν...

Βιαστήκαμε να ματώσουμε...
γράψαμε τα σ' αγαπώ στην αμμουδιά
μα τα έσβησε το κύμα...

Βιαστήκαμε να αποφασίσουμε...
παίρνοντας λάθος μονοπάτι
μένοντας σύντομα μόνοι...
μέσα στο σκοτάδι...

Βιαστήκαμε να ονειρευτούμε...
πληγώνοντας την ψυχή μας
κάνοντας την να κρυφτεί
στις σκιές...

Βιαστήκαμε να τρέξουμε μακριά....
κάνοντας τον εαυτό μας
έναν σύγχρονο δραπέτη ονείρων...

Βιαστήκαμε να παρασυρθούμε...
από ένα παραμύθι...
που δεν είχε ευτυχισμένο τέλος...

Βιαστήκαμε να ξεχάσουμε...
αφήνοντας τις αναμνήσεις
στην αμμουδιά για να τις πάρει
το κύμα...
η λήθη...

Βιαστήκαμε να μεγαλώσουμε...
πετάξαμε την ζωή μας
σαν μαραμένο τριαντάφυλλο...

Αν υπάρχω...
θα σε θυμάμαι...
Κι αν χαθώ...
μην με ξεχνάς...
Σ' αγαπώ...
Κρυφά...μέσα μου...

Της Amylee (?? Για να πω την αλήθεια δεν έχω ιδέα σε ποιόν ανήκει αλλά είναι πολύ ωραίο!!!)

Muzicons.com

Χτες και σήμερα ίδια κι όμοια, χρόνος μπρος, χρόνια μετά…
Η ύπαρξή σου σε σκοτάδι όλο πηχτότερο βουτά.
Τάχα η θέλησή σου λίγη, τάχα ο πόνος σου μεγάλος;
Αχ, πούσαι, νιότη, πούδειχνες πως θα γινόμουν άλλος!

Κώστας Βάρναλης, 1883-1974, Ποιητής

Πέντε χρόνια!

Πέρασαν κιόλας πέντε χρόνια! Σαν χθες μου μοιάζει! Κι ακόμα δεν έχουν λιγοστέψει οι στιγμές που νιώθω πως θα κλείσω τα μάτια μου κι όταν τα ανοίξω όλα θα γίνουν ένα κακό όνειρο! Γιατί δεν είναι μόνο η έλλειψη που πονάει και το κενό που κανείς και τίποτα δε μπορεί να καλύψει... Αλλά αυτή η περίεργη αίσθηση που όλο και πιο έντονη γίνετε μέσα μου... Η αρχή της αντίστροφης μέτρησης!

Θυμάσαι τα σπιτάκια από τραπουλόχαρτα? Είναι λες και εκείνη τη μέρα τραβήχτηκε ένα χαρτί και γκρεμίστηκαν όλα!!! Διαλύθηκαν!!! Άλλα χάθηκαν, άλλα πέσανε εδώ κι εκεί κι άλλα τα παίρνει μακριά ο αέρας... Ποτέ πια δε θα είναι μαζί... ποτέ πια δε θα γίνει σπίτι από την ίδια τράπουλα!!!

Κυριακή 03/02/08!!!
Μου λείπεις!!!

Αν Σήμερα...

Αν σήμερα τούτο τον κόσμο αποχαιρετούσα,

τίποτα δε θα με έκανε πιότερο χαρούμενη,

απ' την γλυκιά ανάμνηση της ζεστής αγκάλης σου!

Κι είναι αλήθεια τόσο λαμπρό να φεύγεις

όταν πια έχεις γευτεί φιλί αληθινής αγάπης!

Γιατί τότε μόνο έχει εμφανιστεί εμπρός σου

όλη η αλήθεια της πρόσκαιρης σου ύπαρξης!

Αν σήμερα τούτο τον κόσμο άφηνα πίσω,

τίποτα δε θα είχε μείνει ανείπωτο γιατί

τα μάτια σου είπαν όσα τα χείλη κρατούσαν μυστικό!

Κι είναι αλήθεια τόσο λυτρωτικό να φεύγεις

όταν πια έχεις φτάσει στον τελικό προορισμό!

Γιατί τότε μόνο το ταξίδι έχει νόημα

κι όλα τα μαθήματα δείχνουν το σκοπό τους!

Αν σήμερα έκλεινα τα μάτια μου και πια δεν τα άνοιγα,

ευτυχισμένη θα ήμουν γιατί αγαπήθηκα από σένα!!!

Α.Γ.Selena

❤Για σένα Αγάπη μου!!!❤

Χρόνια Πολλά και Καλά!!!

No more champagne
And the fireworks are through
Here we are, me and you
Feeling lost and feeling blue
It's the end of the party
And the morning seems so grey
So unlike yesterday
Now's the time for us to say...

Happy new year
Happy new year
May we all have a vision now and then
Of a world where every neighbour is a friend
Happy new year
Happy new year
May we all have our hopes, our will to try
If we don't we might as well lay down and die
You and I

Sometimes I see
How the brave new world arrives
And I see how it thrives
In the ashes of our lives
Oh yes, man is a fool
And he thinks he'll be okay
Dragging on, feet of clay
Never knowing he's astray
Keeps on going anyway...

Happy new year
Happy new year
May we all have a vision now and then
Of a world where every neighbour is a friend
Happy new year
Happy new year
May we all have our hopes, our will to try
If we don't we might as well lay down and die
You and I

Seems to me now
That the dreams we had before
Are all dead, nothing more
Than confetti on the floor
It's the end of a decade
In another ten years time
Who can say what we'll find
What lies waiting down the line
In the end of eighty-nine...

Happy new year
Happy new year
May we all have a vision now and then
Of a world where every neighbour is a friend
Happy new year
Happy new year
May we all have our hopes, our will to try
If we don't we might as well lay down and die
You and I

Εύχομαι το 2013 να είναι για όλους μια χρονιά γεμάτη υγεία, αγάπη κι ευτυχία!!!

Ότι επιθυμείτε όλοι σας να το αποκτήσετε!!!

Ψέματα...

 Οι κύκνοι ζευγαρώνουν με έναν σύντροφο ισόβια.

Ψέματα είπε η καρδιά...

Τάχα πως είσαι μόνο αγάπη...

Το κύκνιο άσμα των παιδικών χρόνων... ΔΥΣΤΥΧΩΣ!!!

Αφιερωμένο σε αυτούς που γεννήθηκαν από το 80-89!

Σήμερα θα σας απασχολήσω με ένα διαφορετικό άρθρο. Ίσως μερικοί έχετε μπερδευτεί διαβάζοντας τον τίτλο και βλέποντας την... εικόνα. Έτσι, λοιπόν, εξηγώ. Το άρθρο είναι αφιερωμένο όπως γράφει ο τίτλος σε αυτούς που γεννήθηκαν την δεκαετία του '80 για τον λόγο ότι θα θυμούνται διάφορα πράγματα της δεκαετίας του '90, ενώ ήταν ακόμα σε παιδική ηλικία ή τουλάχιστον τότε ήταν κάτω από 18 χρονών.
Γιατί έχει σημασία η ηλικία; Θα καταλάβετε τώρα...
Η δεκαετία του '90, λοιπόν, ήταν ωραία για αυτήν την ομάδα ανθρώπων διότι:
*Ήμασταν στην τελευταία δεκαετία που προλάβαμε τα ομαδικά παιχνίδια Κρυφτό, Κυνηγητό, Κλέφτες κι Αστυνόμους κ.α. ...
*Βλέπαμε Στρουμφάκια, Thundercats, Κabamaru και Candy Candy και όχι Pokemon, Digimon και Yu Gi Oh...
*Παίζαμε με Playmobil και LEGO και όταν θέλαμε ποδόσφαιρο υπήρχε ακόμα κάποια αλάνα να μας δεχθεί...
*Τρώγαμε καραμελάκια ΡΕΖ.
*Βλέπαμε εκπαιδευτική τηλεόραση στην ΕΡΤ1 και Φρουτοπία και του κουτιού τα παραμύθια...
*Επίσης κάναμε ακόμη παιδικά πάρτι στα σπίτια μας και δεν τρέχαμε σε κάθε τυχαίο παιδότοπο...
*Δεν γεννηθήκαμε μέσα στην Τεχνολογία, αλλά την ανακαλύψαμε σε μία καλύτερη ηλικία - χωρίς να είναι η μοναδική επιλογή διεξόδου μας από την καθημερινότητα...
*Τις πρώτες πορνοταινίες τις βλέπαμε σαν κλέφτες στο Βίντεο του Μπαμπά, όχι όπως τώρα που με ένα κλικ τα παιδάκια βρομίζουν την ψυχή τους...
*Ακούγαμε τη φωνή του άλλου όταν παίρναμε τηλέφωνο μέχρι που μας έφαγαν τα SMS...
*Παίρναμε κουλούρια και λουκουμάδες με ζάχαρη από το κυλικείο και όχι τυποποιημένες τυρόπιτες...
*Τρώγαμε Κουκουρούκου και Σοκοφρέτες...
*Κάναμε ψεύτικα τατουάζ από τις τσίχλες...
*Τρώγαμε τη Φάτσα Μπανάνα από την ΕΒΓΑ και τις γρανίτες Turbo πριν τις καταργήσουν...
*Τρώγαμε ακόμη σπιτικό φαγητό...
*Πρωτοχρονιά και Ανάσταση καθόμασταν με την οικογένεια μας και δεν τρέχαμε 00.01 στο πρώτο κλαμπ να τσακίσουμε Mojito, Space και Cuervo...
*Είδαμε τα πρώτα Χρυσά σε Ολυμπιακούς αγώνες με τη Βούλα Πατουλίδου και τον Πύρρο Δήμα...
*Είδαμε σε πρώτη εκτέλεση απίθανες σειρές ... από το Εκμέκ Παγωτό και τους Απαράδεκτους μέχρι τις Τρεις Χάριτες και τους Μεν και Δεν...
*Ξέραμε μόνο την Μπαλαρίνα και τον Μύλο στα Λούνα Παρκ και δεν μας έφευγε η ψυχή στα 3G...
*Μας έδιναν ένα πεντοχίλιαρο οι γιαγιάδες και οι παππούδες και νιώθαμε ευτυχισμένοι... Δεν ήμασταν μουρτζούφληδες όπως τώρα που αν πάρουμε 20 ευρώ κοιτάζουμε με μισό μάτι...
*Ακόμα και το Game Boy δεν μας έκλεινε σπίτι.... το παίρναμε και τρέχαμε έξω να το μοιραστούμε με τους φίλους μας...
*Γράφαμε ακόμη ραβασάκια και δεν κάναμε comment σε Hi5/Facebook...
*Βγαίναμε με τα ποδήλατα στο δρόμο και δεν κινδυνεύαμε τόσο...
*Βλέπαμε τα Νιντζάκια σε βιντεοκασέτες.
*Θυμάστε τους Ευχούλιδες;
*Χάρρυ Κλυν σόου και Δέκα Μικροί Μήτσοι....
*Κόντρα Πλακέ, Τροχός της Τύχης, Μέγκα Μπάγκα, 'Αλλα Κόλπα (Ά ρε Βλάσση)...
*Τα σόου της Ρούλας Κορομηλά και το Ciao Ant1....
*Ghostbusters- Karate Kid - ET - Home Alone - Γκούνις - Σεξογήινη (Ποιος δεν είχε κολλήσει με την Κίμ Μπάσιτζερ;
*Carousel και Disney club στο Mega...
*Παίζαμε Μήλα - Σχοινάκι - Μακριά γαϊδούρα
*Βλέπαμε Transformers - GI Jo - Rambo - Αστυνόμο Σαΐνη
*Προλάβαμε όλη την εξέλιξη του Χτυποκάρδια στο Μπέβερλυ Χιλς και το Baywatch, καθώς και τον Ιππότη της Ασφάλτου...
*Τραγουδήσαμε "Το νου σου κύριε οδηγέ" και χορέψαμε λαμπάντα...
*Πηγαίναμε στα "Ηλεκτρονικά" και παίζαμε Super Mario, Sonic, Mortal Compact, Streetfighter, Bubble Bubble, Tetris, Arkanoid, Top Gun και στα πλοία τρέχαμε να βρούμε που τα έχουν κρυμμένα...
*Οι γονείς μας δεν ανησυχούσαν αν θα γυρίσουμε σώοι όπως τώρα... Ματώναμε τα γόνατα μας και συνεχίζαμε το παιχνίδι...
*Βλέπαμε Tom & Jerry, Looney toones, Bugs Bunny και Coyote με τον Bippp Bippp...
*Θυμάστε τα καραμελάκια που όταν τα έβαζες στο στόμα ανατινάσσονταν; Και τη μόδα με τις τσίχλες Shock, το σπανάκι του Ποπάυ και τα τσιγάρα του Αστερίξ;
*Τρώγαμε Smarties...
*Παίζαμε Μπουκάλα και Θάρρος ή Αλήθεια....
*Πατούσαμε τα κουτάκια από τα αναψυκτικά και περπατούσαμε σαν να ήταν τακούνια...
*Παίζαμε με την Τσουλήθρα με τα πιγκουινάκια και με τα όπλα και τις μπάλες NERF...
*Κάναμε απίστευτες πλάκες με τις μπουγελόφατσες και τα μπουγέλα γενικά στα σχολεία...
*Βλέπαμε Μαγκάιβερ και Φλας...
*Διαβάζαμε Ποπάυ...
*Πίναμε Carnation και Dolca...
*Ντυνόμασταν Νίτζα, Καουμπόυ και Ρομπέν των Δασών τις Απόκριες και όχι Πίκατσου και Μπομπ Σφουγγαράκης...
*Ψάχναμε για αυτοκόλλητα και τάπες στα γαριδάκια...
*Είχαμε τα κλασσικά walkman με τα ακουστικά με το σφουγγαράκι στο πλάι και με το ζόρι χωρούσαμε στη τσέπη μας δύο κασέτες...
*Κάναμε κοπάνες για να παίξουμε ποδόσφαιρο και όχι για να πάμε στα WEB και στα InSpot...
*Βλέπαμε το Μικρό Σπίτι στο Λιβάδι...
*Βλέπαμε Αυθαίρετους, Ρετιρέ και Μικρομεσαίους...
*Συνωστιζόμασταν στα Βίντεο Κλαμπ, για να πάρουμε κασέτες με τον Μουστάκα, τον Τσάκωνα, τον Ταμτάκο και τους νέους τότε Μιχαλόπουλο, Γαρδέλη, Ψάλτη και Στίβ Ντούζο...
*Παίζαμε ακόμα με μπίλιες...
*Παίζαμε με τα ΥΠΕΡΑΤΟΥ καρτελάκια... αυτοκίνητα-πλοία-αεροπλάνα
*Παίρναμε τα φακελάκια με τις φάρσες, μελανό μάτι, σκουλήκια στο νερό, τρύπιο δάχτυλο και άλλα πολλά...
*Είχαμε τις χλαπάτσες...
*Πιάναμε 4-4 τα Μιράντα Παπαδοπούλου και τα βουτούσαμε στο γάλα...
*Bλέπαμε Power Rangers - Sailormoon - Batman - Spide rman - Dragonball...
*To πρώτο μας ηλεκτρονικό το Atari και ακολούθησαν NES, Super Nintendo, Mega Drive...
*Βλέπαμε Παντρεμένους με παιδιά και τσαντιζόμασταν που η μαμά μας ήθελε να βλέπει Ατίθασα Νιάτα και Τόλμη και Γοητεία...
*Παίρναμε την τσίχλα σωληνάριο και τα γλειφιτζούρια κραγιόν...
*Πηγαίναμε στα μηχανήματα που έβγαζαν τα μπαλάκια με τα δωράκια και είχαμε αγωνία τι θα πετύχουμε...
*Τρώγαμε Φουντούνια- Δρακουλίνια- Πακοτίνια και Λόττο...
*Λέγαμε 6 αριθμούς για το νεόφερτο τότε Λόττο στους γονείς, αλλά ποτέ δεν μας κάθισαν...
*Παίρναμε Ξυστό και αν μας έπεφτε ένα κατοστάρικο, παίρναμε άλλο ένα και το χάναμε και αυτό...
*Είδαμε να ξεφυτρώνουν καρτοτηλέφωνα σε όλη την Ελλάδα και κάναμε συλλογή από τηλεκάρτες...
*Βάζαμε τα σπορτεξάκια με τα φώτα και είχαμε κολλήσει με τις τσάντες PAXOS...και ξερός...
*Παίζαμε με στρατιωτάκια και τους αλεξιπτωτιστές με το πλαστικό αλεξίπτωτο...
*Παίζαμε με τα πλαστικά βατραχάκια που έκαναν τον μυστήριο ήχο...
*Βλέπαμε Μάπετ Σόου...
*Το μπισκότο Choco bloom...
*Παίρναμε το μπλοκ με τις χειροτεχνίες και με το ασημόχαρτο και το χρυσόχαρτο φτιάχναμε στολίδια τα Χριστούγεννα...
*Βλέπαμε Παιχνίδια χωρίς Σύνορα...
*Είδαμε Michael Jordan και μαζεύαμε κάρτες ΝΒΑ...
*Τρώγαμε Lila Pause και Milka...
*Βάζαμε στο γάλα μας για να το πιούμε πιο εύκολα HEMO, Caotonic και ήρθε η ώρα να αρπάξουμε το Nesquick...
*Το πρώτο μας φιλί δινόταν με ακούμπισμα των χειλιών και όχι κατευθείαν η γλώσσα στον ουρανίσκο...
*Βλέπαμε μικρό μου Πόνυ και Άμποτ και Κοστέλλο...
*Τρώγαμε γλειφιτζούρια Chupa Chups και Boomer...
*Μαζεύαμε καπάκια από αναψυκτικά στα ταβερνάκια που πηγαίναμε με τους γονείς, ενώ τώρα μαζεύουν τις μπίλιες από τα μπουκάλια που ανοίγουν...
*Πιάναμε τα καλαμάκια και βάζοντάς τα κάτω από τη μασχάλη, κάναμε τεχνητά Αέρια...
*Ακούγαμε Στέφανο Κορκολή, Οmega Vibes, Αλέξια και Κωνσταντίνα...
*Βλέπαμε το ΑΡΓΑ και το Μπίγκο με τον Νίκο Μαστοράκη...
*Είδαμε χιλιάδες σποτάκια εναντίων των Ναρκωτικών...
*Βρέχαμε χαρτοπετσέτες και τις πετούσαμε σε ακαθόριστες πορείες και όποιον έβρισκε...
*Παίζαμε με νεροπίστολα...
*Βλέπαμε τους Αστρομαχητές να κυνηγούν τα Γκάγκς...
*Βλέπαμε ακόμα Λευκά Χριστούγεννα, πριν οι εποχές γίνουν και αυτές ΕΜΟ...
*Τρώγαμε τυράκια BABYBEL και LA VAS QUI RIT(που το λέγαμε πάντα λαβάς τυρί)...
*Διαβάζαμε Αλμανάκο και Σαΐνια...
*Τρώγαμε σοκολατίνες και Κορνέδες και όχι κρέπες Σοκό - Μπανά - Μπισκό...
*Βάζαμε κολόνια Μυρτώ...
*Λουζόμασταν με Johnson's όχι πια δάκρυα και βάζαμε τραυμαπλάστ με φιγούρες και ας μην είχαμε πληγή...
*Τρώγαμε Καραμπόλα, αλλά ανοίγαμε το δωράκι πριν φάμε το παγωτό...
*Μασούσαμε τσίχλες STIMOROL και Brooklyn...
*Προλάβαμε Κωνσταντίνο Καραμανλή και Ανδρέα Παπανδρέου και όχι τις τωρινές κόπιες τους, που μας βασανίζουν ανελέητα...
*Παίζαμε τα επιτραπέζια της ΜΒ, όπως ΗΟΤEL, Μάντεψε ποιος, Το στοιχειωμένο σπίτι...
*Είδαμε τον Casper και τον Σκαθαροζούμη...
*Περάσαμε την επιδρομή από ψείρες και κόνιδες, και όμως είμαστε εδώ....Το φάρμακο που είχαν οι μαμάδες βρομούσεεε...
*Είδαμε το Αγάπη μου συρρίκνωσα τα παιδιά και λατρέψαμε τα Cheerios από την σκηνή με τον μπαμπά στο πιάτο...
*Τρώγαμε μπισκότα Rondo...και ανοίγαμε πρώτα να φάμε τη σοκολάτα ή τη βανίλια και μετά το μπισκότο...
*Βλέπαμε τα Ρακούνς και τον Ντένις τον Τρομερό... Παράλληλα με το Για μπα Ντα μπα Ντου του Φρεντ από τους Flinstones που τα άκουγε μονίμως από τη Βίλμα...
*Βλέπαμε τη σειρά με το ανθρώπινο σώμα και το πως λειτουργεί ο οργανισμός...
*Τα κοριτσάκια έπαιρναν Αλληλογραφίες με άρωμα και έτρωγαν γλειφιτζούρια με σχήμα πιπίλας... για τώρα ας μη πω καλύτερα...
*Βλέπαμε Μικρή Λουλού - Ten Ten και τα Ρώσικα παραμύθια με τη μυστήρια μουσική στην ΕΡΤ...
* Τα καραμελάκια TIC-TAC...
*Τραγουδούσαμε το Μ' αρέσει να μη λέω πολλά και το Λιωμένο Παγωτό (που κολλούσε πάντα στο χέρι)...
*Βλέπαμε Sport Billy και ΗΕ-ΜΑΝ...
*Βλέπαμε το Legends of the Hidden Temple με τις ομάδες των παιδιών...που έμπαιναν στο ναό...
*Κλέβαμε από το πορτοφόλι της μαμάς και όχι του γείτονα...
*Το σεξ ήταν ταμπού και κουβέντα στα κρυφά...
*Κάθε βράδυ λέγαμε "Καληνύχτα" ένας, ένας και αν δεν τελειώναμε, δεν κοιμόμασταν...
*Κοιμόμασταν σε φίλους Σαββάτο βράδυ και το κανονίζαμε από την Κυριακή...
*Όταν μας επισκεπτόταν κάποιος, δεν τον κοιτούσαμε στα χέρια...
*Αγοράζαμε καινούρια τετράδια και κάθε χρόνο ορκιζόμασταν ότι θα τα κρατήσουμε καθαρά. 2 βδομάδες μετά είχαν γεμίσει στιχάκια και μηνύματα με τον διπλανό...
*Παίζαμε με πλαστελίνες και PLAY DOH...
*Όταν βλέπαμε προφυλακτικά και τράπουλες με τσόντες, κοκκινίζαμε...
*Θεωρούσαμε πορνό τη "Γαλάζια Λίμνη"...
*Παίρναμε κιμωλίες από τον πίνακα του σχολείου... και λερώναμε ο ένας τον άλλο...
*Ερωτευόμασταν και το μάθαινε όλο το τμήμα...
*Αργήσαμε να μάθουμε το πώς γίνονται τα παιδιά...ενώ τώρααα...
*Βλέπαμε το λικέρ στο σύνθετο του σαλονιού και δοκιμάζαμε...
*Οι γιαγιάδες μας φορούσαν μαντίλες και έφτιαχναν πίτες, ενώ τώρα τις πετυχαίνεις στο ΖΑΡΑ και στα ΛΑΚ...
*Τις Κυριακές, σηκωνόμασταν από νωρίς για να προλάβουμε τα "παιδικά"....
*Ζητούσαμε ακόμη για δώρο αυτοκινητάκια τα αγόρια και κούκλες τα κορίτσια...ενώ τώρα ζητούν το νέο Grand Theft Auto για το PSP...
*Ζωγραφίζαμε ακόμη σε χαρτί και όχι με προγράμματα στα VISTA...
*Φτιάχναμε ακόμη παζλ και οι γονείς μας τα έκαναν κορνίζες...
*Τα τρελομπαλάκια τα οποία τα πετούσαμε και τα βρίσκαμε ένα τετράγωνο πιο κάτω...
*Τα πανηγύρια στο χωριό που πηγαίναμε μια φορά το χρόνο και τρώγαμε ό,τι παραδοσιακό υπήρχε...
*Τη μανία με τα ΓΙΟ-ΓΙΟ...
*Την πίτσα που την τρώγαμε σπάνια και κάναμε γιορτή κάθε φορά που μαθαίναμε ότι οι γονείς θα μας πάνε σε πιτσαρία...
*Παίζαμε με τα αυτοκινητάκια που για να μετακινηθούν τους βάζαμε ένα κέρμα...
*Θυμάστε τα VIEWMASTER;

Αυτά λοιπόν...
Ναι το δέχομαι ότι μερικά από αυτά ήταν και στη δεκαετία του '80, αλλά δυστυχώς εγώ δεν έζησα το '80, αλλά τα θυμάμαι σχεδόν όλα από τη δεκαετία του '90! Υπάρχει και ένα γκρουπ στο Facebook, από το οποίο δανείστηκα αυτές τις πληροφορίες.

~Το κείμενο είναι αναδημοσίευση από το μπλογκ Μαϊντανοί, σίγουρα όμως θα μπορούσα να το έχω γράψει κι εγώ όπως και όσοι είχαμε την τύχη να ζήσουμε εκείνα τα χρόνια!!! Ανεπανάληπτα, Ανεκτίμητα και δυστυχώς τα τελευταία χρόνια ύπαρξης αυτού που λέμε παιδικότητα!!!~

Η μαγεία της πένας!!!

"Μου αρέσει η ιδέα του μελανιού που ρέει από το χέρι μου και γεμίζει το χαρτί. Υπάρχει κάτι οικείο σ' αυτό." - Tom Robbins

...

Σ' αυτή την κωλοζωή άμα δεν έχεις γνωριμίες τίποτα δεν κάνεις...

Κυριακή, 4 Νοεμβρίου 09:03

Διόρθωση!!!

Σ' αυτή την κωλοχώρα άμα δεν έχεις γνωριμίες τίποτα δεν κάνεις...

Βραβειάκι!!!

Καιρό είχα να δω ανταλλαγές βραβείων και πόσο μάλλον να πάρω κι εγώ ένα :) Τώρα που το σκέφτομαι απορώ γιατί τα κόψαμε? Αν το καλοσκεφτείτε, μας κοινωνικοποιούσαν πιο πολύ!

Λοιπόν εγώ το βραβειάκι μου το πήρα χτες από τον φίλο μου τον Σκρουτζάκο και βάση κανόνα πρέπει αρχικά να απαντήσω σε κάποιες ερωτήσεις κι έπειτα με την σειρά μου να το δώσω στους φίλους μου :)

Ερωτήσεις:
1)Ποια η αγαπημένη σου ράτσα σκύλου;
2)Σε ποιο ζώο έχεις ιδιαίτερη αδυναμία;
3)Έχεις κατοικίδια και αν ναι τι ζωάκια είναι;
4)Εσύ πως περνάς τα απογεύματά σου με τους καλύτερους φίλους σου;

Απαντήσεις:
1) Αγαπημένη ράτσα σκύλου είναι το λυκόσκυλο αλλά έχω και πολλές ακόμα που αγαπώ όπως για παράδειγμα το παρεξηγημένο ροντβάιλερ και το γλυκύτατο κανίς!
2) Αγαπάω σχεδόν όλα τα ζώα ή καλύτερα τα σέβομαι, όμως πιο πολύ από όλα αγαπάω τα άλογα και τα δελφίνια!!!
3) Κατοικίδια είχα από μικρή και σχεδόν πάντοτε ήταν σκυλιά όπως τώρα που έχω ένα κανίς-τερριέ πολλοί από εσάς όμως θα θυμάστε το προβατάκι μου ε? :)
4) Η αλήθεια είναι πως την τελευταία φορά που ασχολήθηκα ουσιαστικά με ζωάκι ήταν με το προβατάκι μου... Γενικότερα όμως πλέον αποφεύγω να δένομαι με τα ζώα γιατί με πονάει πολύ η απώλεια τους!

Τώρα με την σειρά μου θα πρέπει να το χαρίσω σε δέκα φίλους, πράγμα που δε μου πολύ αρέσει γιατί δε θέλω να "ξεχάσω" κάποιον! Γι' αυτό κι εγώ το χαρίζω σε ΟΛΟΥΣ σας με πολύ αγάπη!!! :) Kiss Kiss!!!

Just Think About!!!

Maia Vidal – Alphabet Of My Phobias

 

I want to write a song about
the words I live without
The words I cannot say
In hopes they go away

I want to write a songabout
the words that I cut out
my verbal repertoire
voided now here they are

A as in abortion,
animal cruelty,
and B is for the bees
C is climate change,
D is doomsday,
E is earthquake
F my fear of flying,
G is global warming,
and H is Haiti
Ice caps melt
and Judgment Day

These are the words I had to erase
These are the things I won't have to face
Cause I live in a world of peace and harmony
I don't read the news so it doesn't touch me

K is for the killers,
L is for the liars,
Mama why'd you bring me here
Cause you knew about the Nukes,
and I'm sure you knew
about Over-Population
So maybe I should Quit,
cause I don't wanna Risk
Seeing this Transpire
Safe Under the ground,
I won't have to View
This World as it eΧpires,
Y and Z

These are the words I could not erase
These are the things I will have to face
Cause I live in a world of war and poverty
I don't read the news but it still touches me

And there's something kinda nice
About living in end times,
we don't believe in god
just turning out the lights

I could start smoking again
and it wouldn't even matter
cause the world won't be around
long enough for me to get cancer

I know this to be true,
but I don't see it as bad
think we had a good run
look at all the fun we had

and I live life every day,
and if these words are my last,
then I'll love it even more
cause I'll know it's all I had

Αυτοί δεν είναι λίγο πολύ οι φόβοι όλων μας; Αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς με τους εαυτούς μας θα πρέπει να παραδεχτούμε πως τις περισσότερες φορές κάνουμε σαν να μην υπάρχουν...

Οι λέξεις σβήνονται από το λεξιλόγιο μας λες και είναι τόσο απλό!!!

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ!!!

 "Mama why'd you bring me here???"

Άλλα ζω!!!

Άλλα ζω?!

Αλλά ζω?!

Αλλάζω?!

Μόνο εγώ?!

Κι εσύ?!

Και το πάντα?!

Μεγάλωσα!

Άλλα ζούμε?!

Αλλά ζούμε?!

Αλλάζουμε?!

Μόνο εμείς?!

Κι εσείς?!

Και τα όνειρα?!

Τρόμαξα!

                                              Α.Γ.Selena

Η μέρα αρχίζει και χάνεται τα μάτια κλείνουν βαριά. Μια ξένη πίκρα σ' αγάπησε, σε πονά.
Σ' ένα τραγούδι θα κρύβεσαι με ίδιους στίχους ξανά. Η νύχτα πάλι σε κέρδισε σε χαιρετά.
Αλλάζεις, αλλάζεις, αλλάζεις, αλλάζεις μέρα τη μέρα και με τρομάζεις.
Τις νύχτες κρύβεις την γύμνια σου σε ένα καθρέπτη μπροστά θες να κοιμήσεις τον φόβο σου, σε ξέρω καλά.

"Χτες και σήμερα ίδια κι όμοια, χρόνος μπρος, χρόνια μετά...
Η ύπαρξή σου σε σκοτάδια όλο πηχτότερα βουτά.
Τάχα η θελησή σου λίγη, τάχα ο πόνος σου μεγάλος;
Αχ, πούσαι νιότη, που 'δειχνες πως θα γινόμουν άλλος!"

Βάρναλης Κώστας

Εδώ στου δρόμου τα μισά, έφτασε η ώρα να το πω άλλα είναι εκείνα που αγαπώ, γι' αλλού γι' αλλού ξεκίνησα. Στ' αληθινά στα ψεύτικα το λέω και τ' ομολογώ. Σαν να 'μουν άλλος κι όχι εγώ μες στη ζωή πορεύτηκα. Όσο κι αν κανείς προσέχει, όσο κι αν το κυνηγά, πάντα πάντα θα 'ναι αργά, δεύτερη ζωή δεν έχει.

I Want You!!!

Oh my baby baby I love you more than I can tell
I don't think I can live without you
And I know that I never will
Oh my baby baby I want you so it scares me to death
I can't say anymore than I love you
Everything else is a waste of breath
I want you
Youve had your fun you don't get well no more
I want you
Your fingernails go dragging down the wall
Be careful darling you might fall
I want you
I woke up and one of us was crying
I want you
You said young man I do believe you're dying
I want you
If you need a second opinion as you seem to do these days
You can look in my eyes and you can count the ways
I want you
Did you mean to tell me but seem to forget
I want you
Since when were you so generous and inarticulate
I want you
Its the stupid details that my heart is breaking for
Its the way your shoulders shake and what they're shaking for
Its knowing that he knows you now after only guessing
I want you
Its the thought of him undressing you or you undressing
I want you
He tossed some tatty compliment your way
I want you
And you were fool enough to love it when he said
I want you
I want you
The truth can't hurt you it's just like the dark
It scares you witless
But in time you see things clear and stark
I want you
Go on and hurt me then well let it drop
I want you
Im afraid I wont know where to stop
I want you
Im not ashamed to say I cried for you
I want you
I want to know the things you did that we do too
I want you
I want to hear he pleases you more than I do
I want you
I might as well be useless for all it means to you
I want you
Did you call his name out as he held you down
I want you
Oh no my darling not with that clown
I want you
Youve had your fun you don't get well no more
I want you
No-one who wants you could want you more
I want you
Every night when I go off to bed and when I wake up
I want you
I want you
Im going to say it once again til I instill it
I know Im going to feel this way until you kill it
I want you
I want you

Υ.Γ.: Την ταινία δε θα την συνιστούσα! Είναι αρκετά, χμμμ ας το πω περίεργη-αρρωστημένη, και με την έλλειψη ελληνικών υποτίτλων αρκετά δυσνόητη!

Χρέωσέ τα στη φωτιά!

 

Τον τελευταίο καιρό ακούω συχνά και τρομάζω
να λένε όλοι εδώ τριγύρω μου ότι ωριμάζω
κι ότι φιλιώνω μ' όλα αυτά που κι αυτοί αγαπάνε,
μ' όλα αυτά τα κοντινά και τα πικρά που συναντάνε
και μιλάνε , γερνάνε, πάνω σ' αυτά που περπατάνε, πετάνε
κι όλο ξεχνάνε, από το τίποτα ζητάνε,
και πάνε στα σίγουρα, όπως θέλει η εποχή,
εγώ όμως, πλάι μου σέρνω πορφυρένια ευχή.
Πάντα να στέκομαι μπροστά απ' τη σκιά μου
κι απ' τη φωτιά να ξεπηδάνε τα όνειρα τα μικρά μου
κοντά μου τα φέρνει ο χρόνος ψημένα
και ταμένα να 'ναι, με τη ζωή ερωτευμένα.
Σ' αυτό το κόσμο με τα χιλιαδυό μπαλώματα
όπου ανοίγουν οι ψυχές, κλείνουνε στόματα
και δε χορταίνει η αλήθεια ούτε παίρνει μυρωδιά,
στα κρυφά γεννάει το ψέμα και ούτε τσιμουδιά.
Γι' αυτό η ευχή μου ανασαίνει στου καιρού τα γυρίσματα
και δε μπορεί τα διαβολοσκορπίσματα,
έχει περίσσεμα ονείρατα πολλά
και χρέωσέ τα στη φωτιά.

Να και μια ευχή που χαράμι δε πήγε
κι αν δε γουστάρεις μάζεψέ τα και φύγε.
Αν περισσέψαν όνειρά μου σκιά μου,
χρέωσέ τα στη φωτιά δεν είναι δικά μου.

Είναι μια ευχή που έχει ρίζα σαν κι αυτή της πεθυμιάς,
γι' αυτό δε βιάζομαι καθόλου να τη ζήσω μονομιάς
γι' αυτό και δε της κάνω το τελευταίο σινιάλο,
το φυλάω για όταν θα πέσω σε κανάλι μεγάλο
ή για σπουδαία χαρά και πρωτοτόκια,
εκεί που λιώνουν στη φωτιά και τ' ατσάλινα ξόρκια
για εκεί μαζεύω στάλα- στάλα στης ζωής την καράφα
τις στιγμές μου, τη πιο μεγάλη μου γκάφα,
το χειρότερο στο διάβα μου βραχνά
που δε κόβεται γιατί ανταμώνω όλους αυτούς συχνά
που μου λένε ότι ωριμάζω και να συνεχίσω
μ' άλλα λόγια, μπρος γκρεμός, γκρεμός και πίσω.
Ονειρεύομαι, λοιπόν, με τη ψυχή στο στόμα
κι ίσως κάνουν πως δε καταλάβανε ακόμα,
όσοι έχουν πάρε- δώσε στα κρυφά με τη σκιά τους,
θα συναντήσουνε στο φως τα σχέδια τους.
Γεια χαρά τους – εγώ κυλάω σε πύρινη φλέβα
κι αν δε φοβάσαι τις φλόγες, έχει χώρο, ανέβα.
Στα όνειρα που περισσεύουν, ρίξε μια ματιά
και χρέωσέ τα στη φωτιά.

Sadahzinia

Παράξενη κοπέλα, αλλιώτικη...

Δείτε αν θέλετε!!!

Νεράιδες μέρος πρώτο - Η πιθανή προέλευση τους!!!

Ένας άνθρωπος που αγαπάει τα παραμύθια όσο εγώ, δε θα μπορούσε να μην αγαπάει και να μην πιστεύει στις νεράιδες και τα ξωτικά!!! Αυτά τα πλάσματα είναι μαγικά κι έτσι, άρρηκτα συνδεδεμένα με την μαγεία των παραμυθιών!!! Νεράιδες και ξωτικά, μάγισσες και δράκοι,  είναι σχεδόν πάντα βασικοί χαρακτήρες των παραμυθιών αλλά αν το καλοσκεφτούμε, και του λιλιπούτειου κόσμου μας, μέχρι να μας παρασύρει το αδίστακτο πέρασμα του χρόνου... Έτσι λοιπόν έκανα μια μικρή διαδικτυακή έρευνα, προσπαθώντας να συλλέξω όσα περισσότερα στοιχεία μπορώ γι’ αυτά τα πλάσματα που με συνεπαίρνουν τόσο!!!

Μπορώ να πω πως ήταν λίγο δύσκολο μιας και από την φύση τους αυτά τα όντα είναι πλασμένα για να διεγείρουν την φαντασία και να παίζουν με το μυαλό, γι’ αυτό και οι περισσότερες αναφορές στο διαδίκτυο είχαν πολλά στοιχεία που κατά τη γνώμη μου είναι αναληθεί, όπως π.χ. ότι έχουν πράσινα μαλλιά κτλ... Παρ’ όλα αυτά, προσπάθησα να βασιστώ στις αναφορές που είχαν σταθερές ρίζες και να τις διευρύνω!!! Αν τελικά τα κατάφερα θα το κρίνετε εσείς διαβάζοντας το παρακάτω άρθρο! Αν όχι, τότε σκεφτείτε ότι διαβάσατε απλά άλλο ένα παραμύθι...

Για συνέχεια πατήστε εδώ  ❧

Είμαι ακόμα εδώ!!!

Για εκείνους που ξέχασαν και γι' αυτούς που θυμούνται!!!

Για τους φίλους που έφυγαν και γι' αυτούς που θα 'ρθούνε!!!

Για αυτούς που μιλήσανε κι όσοι απλά προσπεράσαν!!!

Για τους λίγους που νοιάστηκαν και γι' αυτούς που γελάσαν!!!

Θέλησα να πω πως είμαι ακόμα εδώ!!!

Να πω το πόσο με λυπεί αυτή η βαθιά σιωπή!!!

Φιλιά στους λίγους και στους πολλούς!!!

Φιλιά σε εκείνους μα και σ' αυτούς!!!

Φταίω κι εγώ!!!

Μα είμαι ακόμα εδώ!!!

Σ.Ο.Σ.!!!

Το Μαράκι μας σβήνει ρε παιδιά!!! Βοηθήστε σας παρακαλώ!!! Σας παρακαλώ!!!


Σήμερα έχω τα γενέθλια μου κι αν κάποιος νοιάζεται τον παρακαλώ να μου κάνει ένα δώρο!!! Να δωρίσει έστω κι ένα ευρώ για να βοηθήσει το Μαράκι!!! Θα μπορούσα να είμαι εγώ!!! Θα μπορούσε να είναι κάποιο δικό σας παιδί!!!

Για λεπτομέρειες πατήστε:

http://trupokarudos.com/?p=8748 

Κουράγιο κορίτσι μου!!! Η σκέψη και η αγάπη μου είναι μαζί σου!!!