Ευχαριστώ για αυτό το τραγούδι...

φίλε μου Θαλασσοκράτορα...

Για σένα...

Όταν φεύγει ένα αγαπημένο πρόσωπο...

Όταν φεύγει ένα αγαπημένο
πρόσωπο από την ζωή σου
ποτέ δεν την γλυτώνεις!
Σε στοιχειώνει μια παράξενη αίσθηση!
Ζητάς,ρωτάς,ψάχνεις να βρεις το γιατί...
Θέλεις να μάθεις αν έφταιξες και που έφταιξες!
Αν έκανες κάτι λάθος και τον πλήγωσες πριν φύγει...
Δεν κοιμάσαι τα βράδια!
Κάθεσαι μόνος σου και κλαις...
Οι φίλοι σου,σου λένε ότι είσαι
απόμακρος τον τελευταίο καιρό!
Είναι αλήθεια!
Θέλεις να καθίσεις λίγο και να σκεφτείς,
αλλά ο πόνος είναι τόσο μεγάλος,δεν σ' αφήνει.
...Είναι άδικο σκέφτεσαι...
...γιατί σε μένα?φωνάζεις...
Ξέρω είναι κρίμα!
Αλλά σκέψου πως δεν είσαι μόνος σου...
Είμαι κι εγώ εκεί έξω και άλλοι τόσοι που ζουν σαν εσένα.
Γι' αυτό μάζεψε όση δύναμη απόμεινε και συνέχισε να ζεις.
Μην φεύγεις μαζί μ' αυτόν που έφυγε γιατί απλά εσύ είσαι
ΑΚΟΜΑ ΕΔΩ...
Προσπάθησε να ζήσεις χωρίς όμως να ξεχνάς!
Ο πόνος θα αλλοιωθεί κάποια μέρα...
Αλλά φρόντισε...
Να θυμάσαι και να αγαπάς ακόμα γιατί να είσαι σίγουρος πως
ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΤΟ ΙΔΙΟ ΘΑ ΚΑΝΕΙ...!

Μου στείλανε προχθές ένα video στο κινητό και είχε αυτά τα λόγια γραμμένα σε μαύρο φόντο παίζοντας απλά ένα τραγούδι. Δεν ξέρω το όνομα του δημιουργού αλλά...

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!!!

Η ζωή είναι...

Σαν ένα κατακόκκινο τριαντάφυλλο.
Όμορφο, ευωδιαστό, εύθραυστο.
Έχει όμως αγκάθια...

Είναι άδικο να το κοιτάμε από απόσταση.
Αξίζει το ρίσκο να τσιμπηθούμε...

Κι αν τσιμπηθούμε και τι μ' αυτό;
Κάποτε θα κλείσει η πληγή, θα γιάνει.
Το άρωμα όμως θα μείνει για πάντα...

Α.Γ.Selena

Στο puzzle της καρδιάς μου...

είσαι το κομμάτι που έχασα...